Mijn leven als fotograaf

Op het wachtschipMijn nieuwe website is er! Mooie reden om regelmatig wat te vertellen over mijn leven als fotograaf. Mijn leven is totaal veranderd in de afgelopen jaren. Vergeten is de lange periode van werken in de zorg zeker niet en ik denk er regelmatig met plezier aan terug. Maar wat is mijn leven in positieve zin verandert. Van de zekerheid van een vaste baan naar mijn eigen bedrijf. Vol onzekerheden, maar met zoveel plezier in mijn werk. Eerst ben ik de schoolbanken weer in gegaan. Een geweldige opleiding gedaan aan de Fotovakschool. Elke week naar school en opdrachten doen. In januari 2015 zet ik de grote stap en start met AnjaKB fotografie. Dankzij een stage bij de Huisfotograaf heb ik direct regelmatig opdrachten. Huizen fotograferen voor Funda. In de afgelopen jaren ben ik al zeker duizend huizen in geweest om een reportage te maken. In al die huizen wonen mensen die mij regelmatig wat vertellen over hun leven en hun beweegredenen om van huis te veranderen. Ik vind het altijd weer interessant om te horen. Vaak is er een leuke aanleiding en hoor ik de dromen van de grotere woning of een nieuw avontuur in het buitenland. Ambitieuze verbouwplannen, kindjes die op komst zijn en ga zo maar door. Soms is de reden verdrietig en is er iemand overleden. De kinderen zijn er dan vaak bij om de laatste spulletjes van hun ouder op te ruimen en te verdelen en daar tussen door maak ik de plaatjes van het huis van hun jeugd. Ook dat is mooi om mee te maken en hoort er bij.

Geweldig is het dat ik ook de haven in ben gegaan en daar het werk heb kunnen laten zien van de mensen. Wie had gedacht dat ik nog eens van een touwladder een schip af zou klimmen midden op zee. Maar ik deed het gewoon, Nou ja gewoon… mijn knieën bibberden wel wat! Dit was tijdens mijn dag op pad met Jenny. Zij is loods en heeft me laten zien hoe ze schepen die vertrekken of de haven binnenkomen de haven binnen leidt. Na een kort overleg met de kapitein neemt ze het schip over en geeft de aanwijzingen aan de stuurman, sleepboten en roeiers. Ze doet alles vol trots! Die trots en gedrevenheid is wat ik zo mooi vind aan de mensen die in de haven werken. Ik voel verwantschap met ze en geniet van hun verhalen over hun avonturen. Trots ben ik dat ik al voor veel opdrachtgevers heb mogen werken. Elke week is het weer een avontuur om op pad te gaan. Ik ben benieuwd naar de ontmoetingen die ik de komende tijd weer ga beleven!